Nie dam rady ponownie.
Dasz, jeśli się temu oprzesz.
Pokaż maszynie, że to nie twoje miejsce, a drzwi się otworzą.
Oprzyj się.
Eugene, nein.
Co jest?
Nie!
Właśnie tak. Oprzyj się temu.
Możesz mnie pocałować, jeśli chcesz.
Nie rób tego.
Nie trzeba.
Nie chcesz?
Masz się za lepszego ode mnie?
Nie, nie w tym sensie. Zaczekaj!
Pocałuj mnie. Proszę.
Błagam cię.
Nie wiem, co mam zrobić.
Jeśli cię pocałuję, zabijesz się.
Jeśli cię nie pocałuję, zabijesz się.
Jesteśmy przyjaciółmi. Nie chcę, by coś ci się stało.
Jesteśmy przyjaciółmi.
To chciałam usłyszeć. Dziękuję.
To powinno otworzyć tajne...
Ale nadal ci się podobam, prawda?
W tym sensie?
Oczywiście.
Widzę.
Pokaż.
- Tracy... - Daj spokój.
Jesteśmy przyjaciółmi.
Pokaż mi.
To...
Oczy mi zaraz puszczą pawia.
Podoba ci się moja fryzura?
Wiesz co?
- Jesteś podła. - Co?
Jesteś podła, zarozumiała i wykorzystujesz ludzi.
- Nie jesteś miłą osobą. - Ty nie jesteś miłą osobą!
Boże! Nie wierzę, że mi to mówisz.
Zabiję się i to będzie twoja wina.
Nie, nie będzie.
Jeśli jesteś tak płytka,
że musisz się zabić, by zwrócić na siebie uwagę, śmiało.
Ale to będzie twoja wina, nie moja.
A teraz wynośmy się stąd.
Cholera. Co jeszcze?
Co to ma być?
Instruktor Pedro?
Od lat o tobie nie myślałem.
Pamiętasz nasz wypad pod namioty?
Poszliśmy razem po drewno
i powiedziałem, byś mnie więcej nie dotykał.
Mówiłem poważnie.
Zuch chłopak. To powinno wystarczyć.
- Nie rozumiem. - Kto jeszcze tu jest?
Chyba że...
Tato?
Spójrz, co zrobiłeś.
Spójrz, co zrobiłeś mamie
i mnie.
Przepraszam.
Jak mogę to naprawić?
Możesz to dokończyć.
Dokończ to!
Nie.
Jestem tylko dzieckiem.
Wystraszyłem się i dałem ciała, ale jestem dzieckiem.
Przykro mi, że jesteś smutny, ale nie zastrzelę się
i nie będę przepraszał, że jestem twoim synem.
Chodź tu.
Kocham cię.
Powinienem ci to mówić.
Ja też cię kocham, tato.
Tak!
Na kolana.
Rzuć to. Złóż broń.
Pistolet. Szabla.
Przejedziemy się.
Kaznodziejo!
Pieprzony morderco dzieci i policjantów,
usiłujesz przekroczyć bramy raju?
Sądzisz, że jest dla ciebie miejsce w Niebie?
Z żoną i dzieckiem?
Życie w pokoju przez całą wieczność?
Nie.
Powiem ci, gdzie twoje miejsce.
TYDZIEŃ PÓŹNIEJ
Zbyt długo ignorowałeś swą duszę.
Dość zabijania. Dość picia.
Twa dusza tam, gdzie twe dobro.
Bo wiem, że tkwi w tobie dobro.
Spędzimy razem wieczność w Niebie.
Kaznodziejo.
Witaj, mój synu. Uklęknij.
Nie łudźcie się.
Bóg nie dozwoli z siebie szydzić.
A co człowiek sieje, to i żąć będzie.
W czynieniu dobrze nie ustawajmy...
...nie ustawajmy.
Bo gdy pora nadejdzie, będziemy zbierać plony, o ile w pracy nie ustaniemy.
Amen.
Mamo, muszę jeść buraki?
Tak, aniołku. Dzięki nim urośniesz.
Nie mogę zjeść czegoś innego, by urosnąć?
Czego?
Szarlotki?
Proszę. To pomoże.
- Jak mleko? - Dobre.
Tatuś wcale tak nie myśli.
Nazywasz mnie kłamcą?
- Proszę. - Nie.
- Nie dodaje się soli... - Zaczekaj. Sprawdzimy.
Jeszcze lepsze.
Witam.
Przepraszam za tę podróż.
Mogłem pojechać międzystanową.
Co słychać?
Jestem F.J. Hoover.
Podporucznik w organizacji Graal.
Witam cię w naszych szeregach.
Wiemy, czego chcesz.
Jak się domyślasz, na Niebo nie masz szans,
ale możemy zaproponować ci coś innego.
Wystarczy, że będziesz z nami pracować.
Przemyśl to.
Weź konia, zajmij się swoimi sprawami.
Wróć do nas.
Twa dusza tam, gdzie twe dobro.
Proszę pana!
Jedziemy do Ratwater!
Twa dusza tam, gdzie twe dobro.
Bo wiem, że tkwi w tobie dobro.
Proszę pana.
Nie.
Dość zabijania. Dość picia.
Spędzimy razem wieczność w Niebie.
KOLEJNY TYDZIEŃ PÓŹNIEJ
Osłabłeś.
Wiesz o tym.
Powinieneś rozważyć naszą ofertę.
Chcemy uczynić cię znów silnym. Każdy na tym skorzysta.
W końcu
co masz do stracenia?
W porządku.
Dobrze, że doszliśmy do porozumienia.
Rób to, co robisz.
Podjąłeś decyzję?
Whisky.
Skąd jesteś?
- Z Teksasu. - Słyszałem o nim.
Co cię sprowadza do Nowego Orleanu?
Mam tu kogoś zabić.
Co robisz w moim pokoju?
Wynocha.
Już dobrze, Mały Banjo. Jesteś ze mną bezpieczny.
Wszystko gra?
Pod kuchenką leży palec.
Rzeczywiście.
Kiedy według ciebie wróci?
Przestaniesz mnie o to pytać?
Nie obchodzi mnie, czy Jesse wróci.
- Ciebie też nie powinno. - Nie krzycz na mnie.
Nie tylko ty jesteś zła.
Ja też jestem wkurzony, wierz mi.
Kto przekazał mu dowodzenie?
Nie ja. Zawsze myślałem, że to ja dowodzę.
Co?
- Nic. - Mów.
Jesteś trzeci w kolejności.
Trzeci? Wykluczone.
Pomyśl tylko.
- Nie rozkazujesz mi... - Nie mówiłem, że tak jest.
- ...ani Jessemu. - Daj spokój.
To jakiś żart. Obelga.
Matematyka nie kłamie.
Wiedz, że dowodzę masą ludzi.
Serio?
- Kim? - Małym Banjo.
- To gorsze niż tortury. - To nie osoba.
- Denisem. - Nie słucha cię.
Pracujemy nad tym!
To niesprawiedliwe.
Melduj.
Nie jestem trzeci!
Jest w drodze.
Powiedzmy,
że przejmujesz dowodzenie.
Co wymyślisz? Aż jestem ciekaw.
Ale poważnie, co robimy?
Zaczynam się martwić.
Cóż...
Jedziemy na Bimini.
We dwójkę?
Tak.
Sami?
Pewnie.
Dlaczego nie?
Nie wiem.
Wróci. Zawsze wraca.
Nie zawsze.
- Oto i on. - Cześć, Cass.
- Hej. - Cześć.
Martwiliśmy się o ciebie.
Ty się martwiłeś.
Racja, ty gapiłaś się na palec na podłodze.
Nie gapiłam się. Zwróciłam na niego uwagę.
To żaden cud świata.
Znalazłeś Go?
Nie chcę rozmawiać o Bogu.
Ma ktoś coś do picia?
I to właśnie przywództwo.
Mam w pokoju napitek. Właśnie dojrzał.
Posmakuje ci. Chodź.
Co takiego?
Zostawcie coś dla mnie, chlejusy.
„Napitek”.
Kaznodzieja.
Nie.
Broń.
W Rio.
Zostaw ich!
To naciągana teoria, nawet jak na ciebie.
Mówię ci. Jeśli obejrzysz ponownie, przekonasz się.
Tyler Durden istnieje.
Czyli twist w Fight Clubie...
Nie ma żadnego twistu?
- Dokładnie! - Jak do tego doszedłeś?
Nikt nie słucha brzydkich ludzi.
Jeśli chcesz założyć antymaterialistyczną organizację
i wymazać światowy dług,
musisz wyglądać jak Brad Pitt.
Nie. Chwila.
Ale Edward Norton nie jest brzydki.
Holandia jest największym konsumentem napletków.
Postawię 10 do jednego.
Kupują ich tyle, że połowa się marnuje.
Nadwyżkę dodają do rzeczy jak pasta do zębów
i mleka dla niemowlaków.
Jak Brad Pitt w Fight Clubie, gdy sprzedawał mydło z tłuszczem.
Nie, Brad Pitt, bo on istniał.
Rzecz w tym,
że Holandia taka jest...
Jasne?
Ktoś musi to zakończyć.
Daj spokój, Cass. To nieprawda.
Są dowody. Potwierdzone doniesienia.
Jeśli poprawiają smak, w czym to komu przeszkadza?
Napletki w jedzeniu dla niemowląt.
To przecież kanibalizm.
Spróbuj.
To moja rezerwa.
Spróbuj. Posmakuje ci... Szlag!
Kurde.
- Co to jest? Kwas akumulatorowy? - Spróbuj.
Co? Za dużo Neosporinu?
- Możemy napić się piwa? - Jasne.
Tulip, dawaj tu sześciopak!
Dziwne. Zwykle od razu przybiega.
Przyniosę.
OD JUTRA PRZYSZŁOŚĆ BĘDZIE LEPSZA
- Gdzie Tulip? - Nie przyszedłem po nią.
Mam cię poprosić, byś błagał,
czy zmusić do tego?
Poprzednio byłem litościwy i nie odesłałem cię tam, gdzie twoje miejsce.
Nie, stchórzyłeś.
Nie chciałeś posłać swojej duszy do Piekła.
Na kolana.
Nie słyszałem cię, kaznodziejo.
- Padnij... - Chodź tu, gnoju!
Zabije go.
Jeszcze nie. Delektuje się tym.
Zostaw go, łajzo!
Przestań.
Nie przyszedłeś po nią.
Zgadza się, kaznodziejo.
Przyszedłem po ciebie.
Pora, byś padł na kolana.
Poznałem kiedyś człowieka.
W barze, w mieście, gdzie miałem coś do załatwienia.
Przysiadł się i zaczął opowiadać o oskalpowanych głowach.
Głównie Komanczów. W Kolorado.
Tym się zajmował.
Ich głowy wydawały pewien dźwięk.
O tym głównie opowiadał.
Na tym się skupiał.
Próbował mi to opisać.
„Jak darcie mokrego prześcieradła”.
Ale nie.
Trochę inny.
Siedział w tym tak długo,
że przez lata całkiem go to pochłonęło.
Siedząc w kościele czy kładąc się spać,
nie mógł przestać o tym myśleć.
Pokochał ten dźwięk.
Zastrzeliłem go razem z całą resztą.
Ale od tamtej pory ciekawi mnie ten dźwięk.
Do dzieła.
Ale wtedy nie zobaczysz Nieba.
Sam mówiłeś, że po tym, co zrobiłem,
i tak bym go nigdy nie ujrzał.
Nie ma czegoś takiego jak „nigdy”.
Każdy może się zmienić.
Próbowałem.
Ale to kłamstwo.
Williamie, wystarczy.
Pora wracać.
- Nigdy. - Jak chcesz.
Ale twoje Piekło jest puste i ktoś musi je zająć.
Może twoja żona lub córka.
Nie możesz tego zrobić.
Boga nie ma. Kto mnie powstrzyma?
A co z Kaznodzieją?
Zostaw go. To mój rozkaz.
Innym razem.
Masz szczęście, że pilnuje cię Herr Starr.
On ma moją duszę.
Przykro mi to słyszeć.
Ojcze?
Pomóż mi.
- Widzimy się na miejscu. - Nie.
Ktoś musi zostać z Denisem i podgrzać mu lekarstwo.
Pilnuj też Małego Banjo.
Po co jedziesz do szpitala?
Po krew. Kończy mi się.
Jasne.
Przepraszam.
Myślałem, że go powstrzymam.
Ale sukinsyn uderzył mnie w gardło...
Dobrze, że tam byłam.
Chyba nas ocaliłaś.
Zamknij się.
Nieważne.
Wszystko się ułożyło.
ODDZIAŁ GRAALA
Dziękuję wam za przybycie.
Wszystko wam wyjaśnię,
gdy się zaklimatyzujecie.
Jestem Herr Starr.
Boże, aleś ty brzydki.
Przepraszam.
Zobaczyłem jego twarz i naszła mnie myśl.
Powiedziałem to na głos.
Jesse wspominał o mnie? Mówił o naszych kontaktach?
„Kontaktach”?
Nie zwierzył się wam?
Nie dziwię się. Ograniczacie go.
Widzicie...
Jak to powiedzieć, by nie zranić waszych uczuć?
Boże, to hipnotyzujące.
Jak wypadek autobusu.
- Nie mogę oderwać wzroku... - Zamknij się.
To on cały czas gada. Może niech on się zamknie?
Chcę go wysłuchać.
Zgadza się, Tulip. Ty to rozumiesz.
Jessego Custera czekają wielkie rzeczy.
Świetność. Chwała. Władza. To wyjątkowa osoba.
I choć tego nie przyzna, w głębi duszy wie,
że wy takimi nie jesteście.
Zatem moje pytanie, do którego zmierzam od początku
i które powinniśmy zgłębić,
biorąc pod uwagę los całego wszechświata, brzmi:
„Co z tym zrobimy?”.
Bóg zniknął...
z naszych serc.
We wszystkich miastach na całym świecie
Jego nieobecność jest faktem.
Jego strata jest odczuwalna,
a my, grzesznicy, zostaliśmy sami
i zmagamy się z odwiecznym pytaniem:
„Co teraz?”.
Odpowiem na to z nadzieją.
Boga nie ma, ale jego obietnica pozostała.
Obietnica, że gdy wszystko będzie wydawać się stracone,
Jego Syn powróci, by nas ocalić.
WIADOMOŚCI WATYKAN, RZYM
Jezus lub ktoś podobny nadchodzi.
Przestańcie wątpić i lękać się.
Musicie się przygotować.
Dałem Denisowi krew.
Ma głowę pod dziwnym kątem,
ale zasnął.
Dzięki.
Co się stało?
A co z tobą?
Zjedzmy coś.
Mówię wam, widziałem to.
Na własne oczy.
Ładujesz w siebie tyle gówna,
że pewnie widziałeś różne rzeczy.
Musicie wiedzieć,
że wtedy byłem niemal całkiem trzeźwy.
Posłuchajcie.
Leżałem niedaleko ogniska.
Usłyszałem hałas i poszedłem nad rzekę, by to sprawdzić.
I tam go zobaczyłem.
Wiecie...
Lizał loda?
Co?
Jak do tego doszłaś?
Tak to wyglądało.
Jakbyś jadł loda.
Skąd miał tam wziąć loda?
Z ciężarówki z lodami?
Psujesz moją opowieść. Nie podoba mi się to.
Pił wodę z rzeki.
Jednorożec?
Poważnie. Stał pod gwiazdami. To była piękna scena.
Majestatyczne stworzenie.
- Był spragniony? - No jasne.
Łazi z ogromnym rogiem na głowie.
Na pewno powoduje odwodnienie.
A lody pewnie nie pomogły.
Nie było żadnych lodów!
Tak. Po lodach chce się pić.
- Znany fakt. - Przestań.
Byliśmy pośrodku lasu.
Gdzie miał znaleźć ciężarówkę z lodami?
- Tylko mówię... - Przestań.
Kretyn.
Ty to powiesz czy my mamy to zrobić?
- Co? - Poznaliśmy twojego kolegę.
Tego z głową jak zgniłe jajo.
- Kiedy? - „Mesjasz”?
To żart, nie?
Ojcze. Powiedz, że żartujesz.
- Chyba nie mam wyboru. - O czym ty mówisz?
Jasne, że masz... Masz różne możliwości.
A co z szukaniem Boga?
- Już go znalazłem. - Co?
Tak jakby.
Pamiętacie człowieka-psa?
Nie!
Wiedziałem, że coś z nim jest nie tak.
Zacząłem się zastanawiać, czy Bóg w takim stanie jest coś warty?
Sam już nie wiem.
Ale wiem, że ktoś gorszy ma zająć Jego miejsce.
I dobrze. Niech zajmie.
Bogowie zmieniają się na tronie
od początku dziejów.
Zawsze dawaliśmy sobie radę.
Nie tym razem.
Humperdoo zbawcą świata? Nie.
Muszę to zrobić.
Widzisz? Mówiłam.
Nie, w ogóle tego nie widzę.
Ty Mesjaszem?
Bez urazy, ale to najgłupszy pomysł,
o jakim słyszałem.
- Dlaczego nie ja? - A poznałeś się?
Pijesz, bijesz się.
Lubisz łamać ludziom ręce, by usłyszeć, jak pękają.
Jesteś człowiekiem jak każdy z nas.
Nie jestem.
Podarowano mi tę moc. Nie nikomu innemu.
Mnie.
Dawno temu dałem słowo...
„Dawno temu dałem tacie słowo, że będę dobry”. Pamiętamy.
Ty dałeś słowo. A co z nami?
Możecie udać się ze mną.
Najtrudniejsze za nami, Świętego nie ma.
Możemy wrócić do ratowania świata i zabawy.
Pamiętasz te czasy,
które wydają się zamierzchłą przeszłością,
kiedy rozmawialiśmy o bikini i pistoletach?
I pakowaniu się w kłopoty?
Dla mnie to jest zabawa. A nie pokłony przed Panem Jessem.
Daj spokój, nie będzie tak.
Nie? A jak zatem?
Z chęcią usłyszę.
Nie wiem.
Ludzie.
Dajcie spokój.
Kocham cię, Jesse. Aż do końca świata.
Ale musisz być ze mną szczery.
Po co ci jesteśmy potrzebni?
Co...
Powiedz Szatanowi, że chcę zamienić słowo.
On będzie chciał zamienić słowo z wami.
- Jakieś wieści? - Jeszcze nie.
Znajdźcie ich!
Tędy. Chodź.
Kotku, odłóż broń.
Ona nic dla mnie nie znaczyła. Kocham cię.
Nie wymigasz się.
- Nie tym razem. - Kotku.
Uwierz mi. To był tylko seks.
Mnóstwo fantastycznego seksu.
Ty draniu!
Boże.
Dzieci?
Nieważne. Idź dalej!
Dwa dni. Góra trzy.
Weź konia, zajmij się swoimi sprawami.
Wróć do nas.
- Gdzie twoi przyjaciele? - Nie mogli przyjść.
Szkoda.
Ale wiedziałem, że podejmiesz słuszną decyzję.
Co teraz?
Tłumaczenie napisów: Krzysztof Zemsta